İşgal altındaki Doğu Kudüs’ün güneyinde yer alan Sur Baher beldesinde yaşayan Muhammed Ömer Meşahira, İsrail belediyesinin “ruhsatsız yapı” gerekçesiyle verdiği yıkım kararı doğrultusunda evini tahliye etti. 2018 yılında inşa edilen ve yaklaşık 110 metrekare alana sahip olan evde, Meşahira eşi ve dört çocuğuyla birlikte ikamet ediyordu.
Yıkım maliyetinden kaçmak için “öz yıkım”
İsrail makamları, Meşahira’ya daha önce 70 bin şekel (yaklaşık 20 bin dolar) tutarında ağır bir para cezası kesmişti. Bir ay önce tebliğ edilen nihai yıkım kararının ardından belediye ekiplerinin iki gün önce yaptığı son uyarıyla, evin derhal yıkılması istendi. Kudüslü aile, belediye dozerlerinin yapacağı yıkımın ardından fatura edilecek on binlerce şekellik ek masrafı ödeyemeyecekleri için, yapılarını kendi elleriyle yıkma kararı aldı.
Sistematik bir baskı aracı: Ruhsat engeli
Bölgedeki yerel kaynaklar, Doğu Kudüs’teki Filistinlilerin konut ihtiyacını karşılamak için ruhsat almalarının İsrail belediyesi tarafından neredeyse imkansız hale getirildiğine dikkat çekiyor. Sur Baher ve çevresindeki mahallelerde benzer gerekçelerle her yıl onlarca ev yıkılırken, “öz yıkım” (kişinin kendi evini yıkmaya zorlanması) yöntemi mülk sahipleri üzerinde hem ekonomik hem de psikolojik bir baskı aracı olarak kullanılıyor.
Meşahira ailesi gibi evini yıkmak zorunda kalan birçok Filistinli, Kudüs’teki varlıklarını sürdürebilmek için barınma hakkından yoksun kalma pahasına bu zorlu süreçle karşı karşıya bırakılıyor. İnsan hakları örgütleri, bu uygulamaların Doğu Kudüs’ün demografik yapısını değiştirme çabalarının bir parçası olduğunu vurguluyor.
