Gazze Şeridi’nde eğitimin sistemli bir şekilde yok edilmesine (eğitim kırımı) karşı, sivil toplum ve akademisyenler molozlar arasında yeni bir yaşam alanı inşa ediyor. Han Yunus’un batısındaki Mevasi bölgesinde, ahşap ve sac levhalardan (çinko) kurulan geçici kampüs, günde 600 öğrenciye güneş enerjisiyle desteklenen sınıflarda ders görme imkanı sunuyor. Gazze İslam Üniversitesi ve El-Ezher gibi köklü kurumların yanı sıra hemşirelik fakülteleri de haftalık programlar dahilinde bu alanı kullanarak eğitimlerini sürdürüyor.
Eğitimin yüz yüze yapılabilmesi, özellikle tıp ve hemşirelik gibi uygulamalı bölümler için hayati önem taşıyor. 20 yaşındaki hemşirelik öğrencisi Meryem Nasr gibi birçok genç, elektrik ve internetin lüks olduğu çadır yaşamından sıyrılıp bu ahşap sınıflarda “gerçek bir üniversitede” olma hissini yeniden tadıyor. Ancak ulaşım, yakıt sıkıntısı ve ders notlarının basılamaması gibi devasa engeller devam ediyor. Meryem, derslerine yetişebilmek için her sabah gün ağarmadan yola çıkıyor ve çoğu zaman kilometrelerce yolu yürümek zorunda kalıyor.
BM uzmanlarının “eğitim kırım” olarak nitelendirdiği süreçte, Gazze’de 60’tan fazla üniversite binası tamamen yıkıldı ve 7 binden fazla akademisyen ile öğrenci hayatını kaybetti. Sınır Tanımayan Bilim İnsanları temsilcisi Hamza Ebu Dakka, bu projenin kuşatma altında kısıtlı imkanlarla inşa edildiğini vurgulayarak, eğitimin Filistin halkı için bir varoluş mücadelesi olduğunu belirtiyor. Dr. İsam Magari’nin de ifade ettiği gibi, bu sınıflar sadece bilgi aktarılan yerler değil, aynı zamanda savaşın travmasına karşı bir iyileşme ve toplumsal direnç merkezi işlevi görüyor.
Bir sonraki adımda bölgedeki geçici eğitim noktalarının sayısının artırılması hedefleniyor; ancak kalıcı çözüm, kuşatmanın sona ermesi ve akademik altyapının yeniden inşasından geçiyor.
