Gazze Şeridi’nin güneyindeki Han Yunus kentinde yer alan Dahra bölgesindeki Vefa mülteci kamplarında yaşayan yerinden edilmiş Filistinliler, Dünya Gıda Programı’nın (WFP) ekmek tahsisatını azaltma kararının ardından sokaklara döküldü. Yetersiz gıda arzı ve hızla eriyen stoklar nedeniyle binlerce ailenin temel besin maddesine ulaşamaması, bölgede kitlesel açlık korkusunu yeniden en üst seviyeye taşıdı.
Bölgedeki fırınların önünde toplanan yüzlerce kişi, “Açlığa hayır!” sloganları atarak uluslararası yardım kuruluşlarını ve yetkilileri acil göreve çağırdı. Dağıtılan un ve ekmek miktarının yüzde 90 oranında gerilediğini belirten Filistinliler, sabahın erken saatlerinden öğle vaktine kadar kuyruklarda beklemelerine rağmen tek bir paket dahi ekmek alamadan çadırlarına dönmek zorunda kaldıklarını vurguladı.
6 bin aileye sadece 750 paket ekmek
Bölgede faaliyet gösteren yerel aktivistler, WFP tarafından sağlanan kotalar ile sahadaki nüfus arasındaki devasa uçuruma dikkat çekiyor:
- Aşırı nüfus yoğunluğu: Fırının hizmet verdiği mahallede 6 binden fazla yerinden edilmiş aile yaşarken, WFP günde yalnızca 750 paket ekmeğin satışına izin veriyor.
- Gerçek ihtiyaç karşılanmıyor: Bölgenin asgari günlük ekmek ihtiyacı 7 bin paketi aşarken, yardım kuruluşunun belirlediği 3 dağıtım noktası talebin onda birini dahi karşılayamıyor.
- Okullarda barınan yüzlerce aile: Dahra bölgesinde sivillerin sığındığı 12 okul bulunuyor ve bu tesislerdeki yüzlerce aile her gün düzenli gıdaya muhtaç durumda yaşam mücadelesi veriyor.
- Tükenen ev imkânları: Geçmişte evlerde sac üzerinde pişirilen geleneksel ekmek üretimi, unun yanı sıra tüpgaz, odun ve elektrik bulunmaması nedeniyle tamamen durmuş vaziyette.
Fiyatlar fırladı: Bir paket ekmek 20 şekele dayandı
Un ve yakıt krizinin derinleşmesi, karaborsada ekmek fiyatlarını dar gelirli ailelerin karşılayamayacağı noktalara taşıdı. Savaştan önce 5 şekel (yaklaşık 1,7 dolar) olan bir paket ekmeğin maliyeti 20 şekele (yaklaşık 6,7 dolar) kadar tırmandı.
Emekli maaşıyla 10 kişilik ailesini doyurmaya çalışan Gazzeli yaşlı bir vatandaş, yalnızca ekmek masrafının ayda bin şekeli bulduğunu, sebze ve diğer zorunlu ihtiyaçlarla birlikte asgari yaşam maliyetinin 3 bin şekeli aştığını belirterek bu yükün altından kalkmalarının imkânsız olduğunu ifade etti.
“Çocuklarımızın açlıktan ölmesinden korkuyoruz”
Saatlerce fırın kapılarında bekleyen siviller, kısıtlı ekmek dağıtımları sırasında izdiham yaşandığını ve aileler arasında gerginliklerin çıktığını aktardı. Günde 4-5 saat sıra bekleyip alabildikleri tek bir paketin ancak öğle yemeğine yettiğini söyleyen bölge sakinleri, akşamları çocuklarını makarna veya pirinç lapasıyla uyutmak zorunda kaldıklarını dile getirdi.
Dünya Gıda Programı, Mart ayında yaptığı değerlendirmede Gazze’ye gıda girişinin düzensiz ve son derece kısıtlı olduğunu, ciddi finansman açığı ve lojistik koridorlardaki engellemeler sebebiyle genel yardım kotalarını yüzde 50 oranında düşürmek zorunda kaldığını duyurmuştu. Yardımların daha da kısılması, savaşın ilk günlerindeki ağır abluka ve açlık sahnelerinin yeniden kapıya dayandığı uyarısını güçlendiriyor.
