Fransa ve Almanya gibi Avrupa'nın lokomotif ülkeleri, Ukrayna'daki savaşı artık "kapıdaki çatışma" yerine "ölümcül bir tehdit" olarak tanımlıyor. Savaşın 48. ayında 1200 kilometrelik cephe hattı sabitlenirken, Avrupa Birliği (AB) liderleri Rusya'nın olası bir zaferinin Doğu Avrupa'daki diğer devletleri de hedef alacağı inancıyla savunma harcamalarını %67 oranında artırdı.
Savaşın 4. Yılında Güncel Askeri ve Ekonomik Veriler (Şubat 2026):
| Gösterge | Ukrayna Tarafı | Rusya Tarafı |
| Tahmini Kayıplar (Ölü/Yaralı) | 600.000 Asker | 1.200.000 Asker |
| Kontrol Edilen Toprak Oranı | %80,5 | %19,5 |
| Askeri Yardım Değişimi | %13 Azalma (AB kaynaklı) | Yerli üretim artışı |
| ABD Desteği (Yıllık Değişim) | %99 Düşüş (Trump sonrası) | - |
ABD Sonrası Dönem: "Avrupa Kalkanı"
Washington'ın askeri yardımları neredeyse tamamen kesmesiyle birlikte, Ukrayna Cumhurbaşkanı Volodimir Zelenskiy "Avrupa Kalkanı" doktrinine odaklanmış durumda. Cenevre'de Şubat ortasında yapılan üçüncü tur barış görüşmelerinde ABD'nin Rusya'nın toprak taleplerine (%20 oranında taviz) meyilli bir tavır sergilemesi, AB ülkelerini alarma geçirdi. Fransa Senatörü Olivier Cadic'in "Bugün toplarımızı göndermezsek, yarın çocuklarımızı göndermek zorunda kalacağız" sözleri, kıtanın Ukrayna'ya bakış açısındaki değişimi özetliyor.
Stratejik Uyum: Şoktan Hazırlığa
Avrupa, Rusya'nın dondurulan 210 milyar euroluk varlıklarını kullanma konusunda Macaristan ve Slovakya'nın vetoları nedeniyle zorlansa da, stratejik uyum sürecine girdi. Almanya'nın 100 milyar euroluk özel savunma fonu ve Fransa'nın sevk ettiği Sezar obüsleri ile Crotale hava savunma sistemleri, artık sadece Kiev'i korumayı değil, Avrupa'nın konvansiyonel savaş yeteneğini test etmeyi amaçlıyor. Uzmanlar, Ukrayna'nın 2027-2028 yıllarında AB'ye tam entegrasyonunun, kıtanın yeni güvenlik mimarisinin temel taşı olacağını öngörüyor.
