Eski federal savcı ve hukuk profesörü Daniel Richman, cinsel istismar suçlusu Jeffrey Epstein’ın ağını ve bağlantılarını içeren dosyaların internet üzerinden aranabilir şekilde erişime açılmasını sert bir dille eleştirdi. Richman’a göre, kamuoyunun "hesap sorma" isteği anlaşılabilir olsa da, ham soruşturma verilerinin bu denli geniş bir şekilde yayımlanması Amerikan yargı sistemi için "kurumsal bir başarısızlık" niteliği taşıyor.
Richman'ın Dosyaların Yayımına Karşı Öne Sürdüğü Temel Riskler:
| Risk Alanı | Olası Sonuç | Gerekçe |
| Zorlayıcı Araçlar | Yetki kısıtlaması. | Gizli kalması gereken dinleme ve arama verilerinin ifşası, bu araçların yasal tescilini zorlaştırır. |
| Özel Hayatın Gizliliği | Masumların zarar görmesi. | Dosyalar doğrulanmamış dedikodular, şüpheler ve kurbanların hassas bilgilerini içeriyor. |
| Tanık Güvenliği | İş birliğinde azalma. | İfadelerinin bir gün internette "aranabilir" olacağını gören tanıklar savcılarla konuşmaktan kaçınabilir. |
| Siyasi İstismar | Güven kaybı. | Adalet Bakanlığı'nın belgeleri mesleki görevliler yerine siyasi atananlar eliyle yönetmesi şüphe doğurur. |
Hukuki Araçların Geleceği Tehlikede
Makalede, federal yetkililerin suçla mücadele için sahip olduğu "arama izni", "dinleme" ve "tanık çağırma" gibi istisnai yetkilerin ancak gizlilik protokolleriyle korunabileceği vurgulanıyor. Richman, Epstein dosyalarında olduğu gibi işlenmemiş (filtresiz) materyallerin toplu ifşasının, bu araçların gelecekteki ağır suçların takibinde kullanılmasını imkansız hale getirebileceğini belirtiyor. Profesör, eski FBI Direktörü James Comey soruşturmasında yaşananları örnek göstererek, bu tür güçlerin siyasi amaçlarla genişletilmesinin tehlikelerine dikkat çekiyor.
Etik ve Kurumsal Meydan Okuma
Richman, Adalet Bakanlığı'nın (DOJ) bazı davaları siyasi bir düzleme çekme eğiliminin, halkın yargıya olan güvenini uzun vadede sarsacağını savunuyor. Epstein dosyalarının kamuya mal edilmesinin etik bir meydan okuma olduğunu belirten Richman; adaletin korunması, kurbanların mahremiyeti ve soruşturma gizliliği arasındaki hassas dengenin "popülist bir şeffaflık" uğruna feda edilmemesi gerektiğini savunarak sözlerini noktalıyor.
