Gazze Şeridi'nde savaşın yıktığı mahalleler, bugünlerde dünyada eşi benzeri görülmemiş bir "halk imarı" şantiyesine dönüştü. Kerame, Şeyh Rıdvan ve Tevam gibi bölgelerde yaşayan Filistinliler, iş makinelerinin yokluğunda enkaz yığınlarını çıplak elleriyle temizliyor. BM raporlarına göre enkaz miktarının 2026 başında 57,5 milyon tona ulaşması, halkı "geri dönüşüm"ü bir zorunluluk haline getirmeye itti. Gazzeliler için bu sadece bir inşaat faaliyeti değil; göç etmeyi reddetmenin ve toprağına tutunmanın fiziksel bir kanıtı.
Gazze Şeridi Enkaz ve Yıkım Verileri (2024-2026):
| Dönem | Enkaz Miktarı (Milyon Ton) | Artış Oranı (%) | Notlar |
| Ocak 2024 | 22,9 | - | Savaşın ilk aşaması. |
| Nisan 2025 | 53,4 | %133 | Yıkımın hızlandığı dönem. |
| Aralık 2025 | 57,5 | %7,6 | Binaların %80'i hasarlı/yıkık. |
| Tahmini 2026 | 61,0+ | Sürekli Artış | İşgalin devam eden etkileri. |
"Rawafid" Ekibi: Demirler Doğrultuluyor, Taşlar Ayıklanıyor
Enkaz yığınları arasında doğan yerel "Rawafid" ekibi, modern makinelerin girişine izin verilmeyen bölgede ilkel yöntemlerle çalışıyor. Ekibin kurucularından Basim el-Medhun, işe kendi evinin enkazını temizleyerek başladığını belirtiyor. Basit çekiçler ve insan gücüyle beton bloklar kırılıyor, roketlerle bükülen demir çubuklar yeniden doğrultuluyor. Bu demirler yeni kurulan çadırların direği, ayıklanan taşlar ise yıkılan odaların duvarı oluyor.
Molozun Ekonomisi: Eski Taşın Yeni Bedeli
Savaş öncesi 1 Şekel (~0,30 $) olan bir adet briketin fiyatı, bugün enkazdan çıkarılmış haliyle bile 4 Şekel'e kadar yükselmiş durumda. Geri dönüşüm ticareti yapan Ebu Nail, temizlenen her taşın bir ailenin çadırdan kurtulup başını sokacağı bir duvara kavuşması için umut olduğunu söylüyor. Ancak bu durumun en acı verici kısmı, enkazdan çıkarılan eski taşların bazen yeni şehitler için mezar yapımında kullanılmak üzere satın alınması. Gazze halkı, dışarıdan hiçbir yardım gelmese de kendi küllerinden ve taşlarından hayatı yeniden kurmaya kararlı görünüyor.
