Gazzeli yazar Majdolin Abu Assi, The Guardian için kaleme aldığı sarsıcı makalede, 2,4 milyon Gazzeli için 2026 Ramazan ayının ne anlama geldiğini kişisel hikayesi üzerinden dünyaya duyurdu. Gazze şehrindeki evinden göç ederek Ez-Zevayide’de kiralık bir odaya sığınan Abu Assi, mevcut ateşkese rağmen duyulan "sessizliğin" bir barış değil, her an bozulabilecek bir "felaket bekleyişi" olduğunu ifade etti.
Eskiden Rimal mahallesindeki sofralarda sevdikleriyle buluştuğu günleri özlemle anan yazar, bugün iftar vaktinde ezan sesine insansız hava araçlarının (İHA) uğultusunun eşlik ettiğini belirtti.
Gazze'de gündelik hayat ve dayanışma verileri (Ramazan 2026):
| Yaşam Koşulu | Mevcut Durum | Duygusal/Sosyal Karşılık |
| Konaklama | Kiralık odalar veya çadırlar. | "Ev" hissini kaybetme sancısı. |
| Gıda Tedariki | Fiyatlar fahiş, arz kısıtlı. | "Kutsal Direniş" olarak paylaşım. |
| Güvenlik Algısı | Kırılgan ateşkes. | Her an ölüm korkusuyla yaşama. |
| Maneviyat | Yıkık camiler ve fener yerine mumlar. | "Yıkıntıdan umut dokuma" kararlılığı. |
"Buldozer Sesleri Arasında İftar Hazırlığı"
Abu Assi, makalesinde Ramazan fenerlerinin yerini evlerin "beton kemiklerini" temizleyen buldozerlerin aldığını betimledi. Gıda fiyatlarının aşırı artması nedeniyle mütevazı bir iftar hazırlamanın bile ağır bir yük haline geldiğini söyleyen yazar, bu karanlık tabloda tek ışığın komşular arasındaki eşsiz dayanışma olduğunu vurguladı. Bir kase mercimek çorbasının veya birkaç hurmanın paylaşılmasını, açlığın ötesinde insani bir onur mücadelesi olarak tanımladı.
Umut: Bilinçli Bir Karar
Makalenin en çarpıcı kısmı, yazarın "umudu" bir duygudan ziyade "bilinçli bir seçim" olarak tanımlamasıydı. Abu Assi, ezan yükseldiğinde hissettiği huzurun dünyanın adaletinden değil, "hala hayatta ve burada olmalarından" kaynaklandığını ifade etti.
"Majdolin Abu Assi: Ezan yükseldiğinde bir anlık sükunet hissediyorum. Dünyanın adil olduğu için değil, hala burada olduğumuz ve harabelerin ipliklerinden umut dokuduğumuz için. Oruç tutuyoruz, dua ediyoruz ve kalıyoruz; bu sadece bir alışkanlık değil, ruhlarımızı enkazdan geri alma eylemidir."